Ol der ve olur!
Sözün bittiği yerdir ve kalemler durur. Azametinin tescilidir, satırlar kırılır, dökülür

Kûn

Sözün başladığı yerdir!Kalbimden geçenlerin kağıda vurduğu, kalemimin lafzını haykırışa başladığı yerdir.Ol der ve olur! ya her şey Kelamıma ol dediği yerdir

Bütün yasakların yasak olduğu,lafzının kelimelere büründüğü, her şeyin Onun olduğu yerdir Kûn! Olmanın sorumluluğunu taşımaya başladığım anâ Vâr oluşumun sebeb-i ziyaretini tefekkür ettiğim zamandır Ve uçsuz bucaksız düşüncelerimi dizginlemeye çalıştığım, gözümün yaşını kelamımla sildiğim, semanın güzelliğinde Onu fark edip de korkumu dindirdiğim yerdir Kûn!

Ol der ve olur!


ya, gem vurulamayan hissiyâtın yaratılışı da vuku bulur!Kûn Onun olâ busesi Hazin namelerini arza indirdiği vakit yaşlarımla yanaklarımdan öptüğü busesi Benim yerimdir Evvelim, ahirim, ezelim, ebedimdir






Kûn!...


_________________
aşk imiş her ne var alemde ilim bir kıyl u kal imiş ancak.