|
N.N.YILMAZ 27 Nisan 2008 Pazar Bir İstanbul Yolcusuna |
|
Bir sahil akşamını düşünürken Ilık rüzgârı her hücremde hissederken Nasıl senden ayrı tahayyül ederim İlacım sende kutsanmışken Unutulur mu o afetin derinleri Ya kul olursun illaki Ya da köle değil mi? Çaremi kaldı bende sevgili... Bu ayrılığın en zor yanı değil mi? Mesafelerin bitmez tükenmez hezimeti Ya sende bir kader mahkûmu Ya da bende taze bir bebeğin kokusu Raylarla trenin cenderesinde Her an nükseden özlem sancılarında Birde gitmelerin isteksiz başkahramanında Saklıdır sevdam güvercinlerin kanatlarında Ya karanlık olacak bu gece Ya da tarihin aydınlığı Kim bilir belkide küçük kıyameti 'bende'min Bilmek ve bilememek arasında Med cezirlerin hırçın dalgalarında Ne kadar soğuk olur hiç düşündün mü? Boğulan bir insan bedeni... Ezilen bir baş, kesilen bir kol, kırılan bir bilek... Lakin bu aşk böyle kanlı bitmeyecek Zaman ve mekânda kaybolmayacak Kahramanlık destanları yazamasa da Biraz pembelikle ve uçuk bir mavinin tonunda Kıvrılıp tarihin tatlı bir köşesine Hizmet edecek yazılacak olan yeni aşk hikâyelerine İnanç, inat ve tutkuyla... |
|
| Bu yazi toplam 633 defa okunmustur. | |
Yazarın diğer yazıları Cenin Adressiz Mektup Teslim Oluyorum! Benim Adım sevda Silik Şiir |
|
 Yazıcı Dostu |
 Arkadaşına Gönder |
 Yukarı |